پیش از آن که خط تولید بسازیم با آن کار کردهایم
این تجربه از مهندس نصیری میآید. کار او از تعمیرگاه و پای دستگاه شروع شد، نه از پشت میز. بیش از سه دهه است که ماشینآلات صنعتی را باز میکند، سوار میکند، راه میاندازد و وقتی خط میایستد، عیبش را پیدا میکند — از خط ذوب و ریختهگری و نورد گرم و سرد تا فویل میل، اسلیتر، کوره آنیل و خط چاپ و بستهبندی.
ده سال از این سالها مدیریت کارخانه بوده است؛ یعنی همان سمتی که وقتی خط میخوابد، باید جواب بدهد. مدیریت بحران در تولید را در همان سالها یاد گرفت: وقتی یک توقف ساعتی به معنای از دست رفتن کویل، سوختن قالب یا عقب افتادن یک سفارش است، دیگر فرصت آزمون و خطا وجود ندارد.
به همین دلیل نگاه او به راهاندازی، نگاه یک فروشنده تجهیزات نیست. خودش بهرهبردار بوده و میداند خطی که «تحویل داده شده» با خطی که «کار میکند» فرق دارد: قطعهای که در ایران پیدا نمیشود، برنامهای که نقشهاش را کسی ندارد، و تنظیمی که فقط سازنده بلد است. خط را طوری تحویل میدهد که پرسنل خودِ کارفرما بتوانند آن را بچرخانند.
